και εκεί που νομίζεις ότι η καλοκαιρινή ραστώνη καταστρέφει τα πάντα, ακούς μια ιστορία και συναρπάζεσαι. "γεννήθηκα στο beaumont της γαλλίας, πατρίδα της audrey tautoy, κι έτσι είχα την τύχη να ακούσω πολύ νωρίτερα το soundtrack του yann tiersen για την περίφημη ταινία της. επίσης είμαι απόγονος του μοναδικού γνωστού ζωγράφου της πόλης μου". όλα αυτά όμως δεν έχουν καμία σημασία με τα παρακάτω: "ο γείτονάς μας ήταν ένας σχεδόν αγράμματος γέρος που τα τελευταία χρόνια συντηρούσε τον εαυτό του ψάχνοντας στα σκουπίδια της πόλης. ο πατέρας μου και όλη η οικογένεια τον βοηθούσε καθημερινά όπως μπορούσε. λίγο φαγητό, λίγη παρέα, λίγα φάρμακα. τις τελευταίες μέρες της ζωής του έχοντας συνηδητοποιήσει ότι θα έφευγε, θέλησε να μας προσφέρει ένα δώρο, ως ευχαριστώ. ήταν ένα χαρτοκούτι με μερικές δεκάδες χειρόγραφα που είχε βρει. μέρες μετά τον θάνατό του, οι γαλλικές αρχές μας διαβεβαίωσαν ότι τα χειρόγραφα αυτά, ο γραφικός χαρακτήρας και η υπογραφή στο τέλος των κειμένων ήταν του σπουδαίου baudelaire. ο αγώνας για επιβίωση του γέρου δεν τον εμπόδισε να αναγνωρίσει κάτι ιδιαίτερο σ'αυτά τα χαρτιά και να τα φυλάξει". αφιερωμένο στην arielle.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου